Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/229 K.2024/4586

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2016/144 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/1778 Esas, 2020/5685 Karar sayılı ilâmı ile sanığa bozmadan sonra usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılıp hakları hatırlatılmadan ve zorunlu müdafii atanmadan savunmasının alınması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Diyadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/122 Esas, 2021/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşe karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.a, 86/3.e, 87/2, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; muhakeme usulüne, eksik incelemeye ve taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılanın kardeş oldukları, olay günü ekinlerin sulanması ve hayvanların otlatılması için suyun kullanımı nedeniyle tartışma yaşadıkları, çıkan arbedede sanığın ele geçirilen koyun kırpma makası diye tabir edilen silahla katılanı kalça kısmından yaraladığı, katılanda meydana gelen yaralanmanın, yaşamı tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikle olduğu kabul edilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin silahla kardeşi kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği,

dosyada eksik inceleme bulunmadığı, temel cezanın doğru bir biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR