Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2313 K.2024/7230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2018 tarihli ve 2015/264 Esas, 2018/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2019/2605 Esas, 2022/737 Karar sayılı kararı ile sanık neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/1-d,

53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2022/14556 Esas, 2023/3358 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında fazla ceza verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/986 Esas, 2023/1356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; zamanaşımının gerçekleşmiş olduğuna, usul hükümlere aykırı davranıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkûmiyet kararının eksik araştırma ile verildiğine, sanığa ek savunma hakkı ve son söz hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, sanık hakkında sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına, şartları oluştuğu hâlde haksız tahrik indirimi uygulanmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre.

5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3, 67/3, 67/4 maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağan, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmediği, ceza zamanaşımının ise hükmün kesinleşmesinden sonra cezanın infazı aşamasına ilişkin bir durum olduğu, sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına neden olacak herhangi bir usûle aykırılık ile diğer usûl işlemlerine aykırılık tespit edilmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

katılanın önceki bir olay sebebiyle sanık ile inceleme dışı diğer sanık Ahmet tarafından yaralanmış olması nedeniyle açılan başka bir davanın inceleme konusu olaydan bir gün önce duruşmasının yapıldığı, sanığın bu duruşmada katılanın aleyhinde beyanda bulunmasına sinirlenmesi nedeniyle atılı suçu işlediğinin iddia olunmasına, sanığın da suçlamayı kabul etmemesine göre katılandan kaynaklı haksız davranış bulunmadığı belirlenmekle, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 4 yıl hapis cezası olması karşısında diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/986 Esas, 2023/1356 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Şanlıurfa