Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2558 K.2024/4711

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2010 tarihli ve 2009/160 Esas, 2010/194 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kast olmaksızın sınırın aşılması sureti ile öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27/1 yollamasıyla 85/1, 27/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2010 tarihli ve 2009/160 Esas, 2010/194 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.10.2011 tarihli ve 2011/3804 Esas, 2011/5985 Karar sayılı kararı ile özetle "sanıkların ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Kanun'un 38 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddelerine aykırı davranılması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2011/281 Esas, 2011/295 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kast olmaksızın sınırın aşılması sureti ile öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 27/1 yollamasıyla 85/1, 27/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2011/281 Esas, 2011/295 Karar sayılı kararının katılan vekili, sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.12.2013 tarihli ve 2013/94 Esas, 2013/7162 Karar sayılı kararı ile özetle "sanıkların eylemlerinin haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturduğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2014/4 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararı ile önceki hükümlerde direnilerek sanıklar hakkında kast olmaksızın sınırın aşılması sureti ile öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 27/1 yollamasıyla 85/1, 27/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2014/4 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2017/219 Esas, 2017/564 Karar sayılı kararı ile özetle "yerel mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmiştir.

7. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.02.2022 tarihli ve 2017/1-252 Esas, 2022/99 Karar sayılı kararı ile özetle "sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanıklar hakkında haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 8. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/309 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 9. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/309 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/1866 Esas, 2023/4291 Karar sayılı kararı ile "İlk bozma ilamına muhalefet edilerek sanıkların ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Kanun'un 38 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddelerine aykırı davranılması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 10. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/123 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suçu işlemediğine, meşru savunmaya, vesaireye, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, meşru savunmaya, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1412 sayılı Kanun'un 326/3-2.cümlesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerinin bozma kararlarına karşı İlk Derece Mahkemelerince verilen direnme kararları üzerine verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı tekrar direnme kararı verilmesinin mümkün olmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli ve 2022/9-255 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, fail ve fiil yönünden itiraz/temyiz nedenlerine bağlı olmaksızın kararı her yönüyle inceleyerek karar verdiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş