Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2905 K.2024/5046

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümde, temyiz incelemesi sonunda katılan vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz sebebi yönünden, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı ve anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiş olup, bu tespit karşısında istinaf başvurularının esastan reddi kararının kesin nitelikte olduğu belirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi yerine aynı kanunun 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında, İstanbul

17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/195 Esas, 2021/330 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca kurulan “4 yıl 8 ay 7 gün” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen. “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından,

katılan vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz sebebi yönünden, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı ve anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiş olup, bu tespit karşısında istinaf başvurularının esastan reddi kararının kesin nitelikte olduğu belirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2022/8606 Esas, 2024/601 Karar sayılı kararının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA, 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/593 Esas, 2022/715 Karar sayılı kararında katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle temyiz isteğinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul