Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/314 K.2024/5472

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2019 tarihli ve 2018/452 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/695 Esas, 2020/731 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 09.01.2023 tarihli ve 2022/7094 Esas, 2023/36 Karar sayılı ilâmı ile kararın gerekçeden yoksun olduğu nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/116 Esas, 2023/317 Karar sayılı kararı ile.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz mercine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, suçun işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, meşru savunmaya, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde katılan ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'in aynı okulda eğitim gördükleri, ... ile ... arasında okulda omuz atma meselesi yüzünden tartışma çıktığı, tartışmaya ...'in arkadaşı olan inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...n de dahil olduğu, ancak okulda bulunan diğer şahısların araya girmesi ile tartışmanın sonlandığı,

aynı gün okul çıkışında inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ......,... ...,... ve... ile sanığın...nin önüne çıktıkları, burada önceki olay nedeniyle aralarında yeniden tartışma çıktığı, sanık ve diğerlerinin...nin üzerine yürüyerek vurmaya başladıkları kavga sırasında sanığın elinde bulunan bıçak ile...ye bir hamle yaptığı...nin bu hamleyi savuştururken elinin kesildiği, yine sanığın ikinci hamlesinde onu karnından yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı,...nin olay yerinden kaçarak durdurduğu bir araçla hastaneye gittiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılan ...'den sanığa yönelen haksız saldırı bulunmadığından meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, katılan kurum vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın, katılan ...'nin karın bölgesine iki kez bıçakla vurması sonucunda ilk bıçak darbesinin katılanın ellerine, ikinci bıçak darbesinin ise katılanın göbeğinin 2 cm altına gelmesi neticesinde transvers kolon mezosunda injuriye ve hematoma neden olduğu, bu yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olup basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu,

katılanın elinde meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu anlaşılmakla, katılandaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul (orta) hadden ceza tayin edilmesi gerekirken, eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4. İstinaf bozması öncesi, Gaziantep

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2015/13 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, anılan kararın katılanlar vekili, sanık, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı (lehe) tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilerek, sanık, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (lehe) istinaf talepleri ile esas yönünden karar verildiği,

bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın 10 yıl 5 ay hapis cezası süresi yönünden kazanılmış hakkı mevcut olduğu anlaşıldığından, infazın 10 yıl 5 ay süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri "teşebbüs derecesi ve kazanılmış hak yönünden" yerinde görüldüğünden Gaziantep