Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3192 K.2025/7683

Gaziantep

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2022/422 Esas, 2023/262 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/7. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c) Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/2396 Esas, 2024/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve ceza miktarı'na, 2. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle, suç vasfına, katılanlara yönelik eyleminin bulunmadığına, haksız tahrikin varlığına ve beraat kararı verilmesi talebi’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın maktule yönelik eyleminde öldürme kararını ne zaman aldığı ve eylemini belirli bir hazırlıkla gerçekleştirdiğinin dosya kapsamı itibariyle kesin ve net olarak belirlenemediğinden sanık hakkında maktule yönelik eyleminde tasarlama hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, katılanlara yönelik eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, olası kast ve kastın aşılması suretiyle öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, maktulden ve katılanlardan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışın bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan ... vekili, sanık ve müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/2396 Esas, 2024/87 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, ölene karşı oy birliğiyle diğer mağdurlarla ilgili oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep

9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2024/3192 E. 2025/7683 K. sayılı kararında sanık ...’ün maktul ...’nu öldürme suçu yönünden çoğunluk görüşü ile aramızda bir uyuşmazlık bulunmamakta ise de mağdurlar ... ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüsten mahkûmiyetine ilişkin hükümler yönünden eylemi kasten öldürme suçuna teşebbüs olarak değerlendirmediğimden çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

Dosya içeriğine göre; maktul ... ile sanık ... arasında husumet bulunmakta olup bu nedenle adliyeye yansıyan bazı olaylar meydana gelmiştir. Olay günü sanık ...’ın hasmı olan maktulü, mağdur ...’ın kullandığı aracın arka koltuğunda görmesi üzerine, maktulü hedef gözeterek üç el ateş ettiği, bu atışlar sonucu maktulün batın bölgesinden isabet alarak öldüğü, mağdurların ise yaralanmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece sanık ...’ın maktulü kasten öldürme suçunun yanı sıra yetersiz gerekçeyle mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüsten de mahkûmiyet kararları verilmesi dosya kapsamı ile uygun düşmemektedir. Şöyleki; olay günü mağdur ...’ın kullanımındaki otomobilin ön koltuğu bulunmamaktadır (Bu husus dosya içeriğindeki olay yeri inceleme raporu ve ekindeki diyagram ile sabittir).

Sanık ... üç el ateş etmiş ve silahtan çıkan mermiler hareket halindeki otomobilin sağ ön kapı altındaki marşpiyele, sağ arka kapı ortasına ve sağ arka çamurluk üstüne isabet etmiştir. Sağ arka kapı ortasına isabet eden mermi, kapıyı deldikten sonra maktulün karnına gelerek ölümüne neden olmuştur. Sanık ... ile mağdurlar ... ve ... arasında bir husumet bulunmamaktadır.

Tanık ... beyanında, olaydan sonra mağdur ...’a sorduğunda, “yok bana sıkmadı, bana sıkmış olsaydı ben önde şoför koltuğundaydım ön tarafa sıkardı, arka koltuğa direkt ...’a sıktı” şeklinde olayı anlattığını ifade etmektedir. Tarafların konumlarına bakıldığında ise mağdur ... aracı kullanırken diğer mağdur ... aracın sol arka koltuğunda oturduğu görülmektedir.

Sanık ...’ın mağdur ...’ı öldürme kastı içinde hareket etmesi durumunda araç karşıdan geldiğinde ateş etmesi beklenirdi, ancak sanığın öldürme kastı hasmı olan maktule yönelik olduğundan aracın yanına gelmesini beklemiş ve hareket halinde olan aracın sağ arka kısmını hedef gözeterek üç el ateş etmiştir.

Aracın sağ tarafındaki anılan isabetler dışında diğer cam kısımlarında herhangi bir iz bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın maktul ... dışındaki diğer mağdurları hedef gözeterek ateş ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin bir delil bulunmadığı,

olayın oluş şekli, kullanılan silahın niteliği, mağdurların araç içindeki konumları ve silahın kullanılış şekline göre de maktul dışındaki mağdurların isabet almalarının "muhakkak" olarak da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın olayın oluşuna, günlük hayat tecrübelerine ve yerleşik yargı kararlarına uygun olarak suçun niteliğinde oluşan şüpheli durum sanık lehine değerlendirilip, diğer mağdurlara yönelik eyleminin hasmı olan maktul ile gezmeleri nedeniyle zincirleme silahla tehdit olarak değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.