Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3405 K.2026/2582

Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar... ...,... ve... hakkında kasten öldürme suçundan bozma üzerine hükmolunan ceza miktarı ile katılan ... vekili ile sanıklar müdafiilerinin bu husustaki talebi de nazara alınarak, 1412 sayılı Kanun'un 318/1. maddesi uyarınca tevdi kararı öncesi duruşmalı inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanunun 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ve 2017/3556 Esas, 2019/4689 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2019/486 Esas, 2020/405 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanıklar ...,...,... ve müşteki sanık ... haklarında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/9467 Esas, 2023/5539 Karar sayılı ilamı ile; sanık ... hakkında kurulan hükümlerin istinaf kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle "tevdi" kararı verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/2099 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ve saire, 2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve saire, 3.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve saire, 4.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve saire,

5. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve saire, 6. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sabit olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanıklar ...,...,... ve müşteki sanık ... haklarında maktule yönelik kasten öldürme suçundan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafileri ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri yönünden.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ...,...,... ve ... tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte fail sıfatıyla hareket edilerek gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ...,...,... ve ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya kapsamına göre; müşteki sanık ...'nin sanık ...'ten alacağının bulunduğu ve bu nedenle taraflar arası husumet oluştuğu, telefonla iletişim kurarak olay yerinde buluşma kararı aldıkları anlaşılan tarafların aralarında bu konuda görüşmek üzere bir tarafta sanık ... ve maktul ..., diğer tarafta sanıklar... ...,... ve...'un silahlı olarak olay yerine geldikleri, çıkan tartışmanın taraflar arası ilk ateşin hangi yandan geldiği belli olmayan silahlı çatışmaya dönüştüğü anlaşılan olayda;

haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sanıkların cezalarında makul bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde asgari oranda indirim uygulanması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden.

Dosya kapsamına göre; müşteki sanık ...'nin sanık ...'ten alacağının bulunduğu ve bu nedenle aralarında oluşan husumet nedeniyle olay yerinde buluşma kararı aldıkları anlaşılan tarafların bir tarafta sanık ... ve maktul ..., diğer tarafta sanıklar... ...,... ve...'un silahlı olarak olay yerine geldikleri, çıkan tartışmanın taraflar arası ilk ateşin hangi yandan geldiği belli olmayan silahlı çatışmaya dönüştüğü anlaşılan olayda; tarafların bir araya gelmesinin sebebinin...ve ... arasındaki alacak meselesinden kaynaklanan husumet olduğu,

sanıkların olay yerine silahlı geldikleri ve olayda toplam 4 tabanca ve 1 av tüfeği olmak üzere 5 ayrı silahla ateş edildiği, ...nin beyanına göre sanık ...'te de tabanca bulunduğu ve silahını ateşlediği, sanık ...'in olayın en başından beri, müşteki ...ye ateş ettiğinde şüphe bulunmayan maktul ... ile birlikte hareket ederek fiil üzerinde hakimiyet kurduğu anlaşıldığından, sanık ...'in müşteki ...ye yönelik fail sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık ... vekilinin sanık ... hakkında müşteki ...ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmü temyiz istemi yönünden.

Sanık ... vekilinin sanık ... hakkında müşteki ...ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanıklar ...,...,... ve müşteki sanık ... haklarında maktule yönelik kasten öldürme suçundan Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafileri ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri yönünden. Gerekçe bölümünün (A-2) paragrafında açıklanan "haksız tahrikin derecesi" nedeniyle Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2019/486 Esas, 2020/405 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekili ile sanıklar ...,...,... ve müşteki sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 3.Sanık ... hakkında müşteki sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/2099 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararının "suçun sabit olduğu" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanık ...'in ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Diyarbakır