Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3686 K.2024/8624

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/946 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2020/23672 Esas, 2022/20947 Karar sayılı ilâmı ile; "başka suçtan, aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün verildiği son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2024 tarihli ve 2023/552 Esas, 2024/72 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdur ve katılana yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-3.a,e, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın çocukları olan katılan ve mağduru silahtan sayılan cam bardak ile yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin (5237 sayılı Kanun'un 86/3-a ve 86/3-e maddeleri) birleşmesi halinde, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya