Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3723 K.2024/5687

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.1995 tarihli 1995/176 Esas, 1995/235 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında "Öldürmeye Tam Teşebbüs" suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 450/9,62,59/2. fıkrası gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2. Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 27.11.1995 tarihli 1995/12605 Esas ve 1995/12508 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmış, uyarlama yargılaması üzerine İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli 2020/129 Esas ve 2020/277 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1- (a),35/2, 62/1. 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 3. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.01.2023 tarihli 2022/9306 Esas 2023/153 Karar sayılı kararıyla bozulması üzerine. İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli 2023/121 Esas ve 2023/230 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82/1-(h),35/2,62,53 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği özetle; atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında bir suçu gizlemek veya başka bir suçun delillerini gizlemek ya da yakalanmamak amacıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Kanun'un 450/9, 62. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu bozma üzerine kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir