Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4106 K.2024/4273

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5494 Esas, 2022/5484 Karar sayılı içtima kararı ile 2 yıl 32 ay 28 gün hapis cezasına hükümlü ...

Altunoymak (Yılmaz)'ın bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Adana

1. İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3449 Esas, 2023/3611 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Nizip İnfaz Hâkimliğinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/2437 Esas, 2023/2570 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.04.2024 tarihli ve 94660652-105-27-2261-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42111 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/42111 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, Nizip Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.10.2022 tarihli ve 2022/7-2201 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5494 Esas, 2022/5484 Karar sayılı içtima kararı ile verilen 2 yıl 32 ay 28 gün hapis cezasının infazına 26.09.2022 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 28.07.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 26.10.2026 olduğu,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Adana

1. İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği, Her ne kadar Nizip İnfaz Hâkimliğinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/2437 Esas, 2023/2570 Karar sayılı kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine dair Adana

1. İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3449 Esas, 2023/3611 Karar sayılı kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın dosya içerisinde bulunmadığı, Hükümlünün Covid-19 kapsamında izinli iken, Adana 1. İnfaz Hâkimliğinin 24.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verildiği, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu kararın hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunmasına rağmen usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, dolayısıyla hükümlü hakkında itiraza tabi olarak verilen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmediği nazara alındığında, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanılamayacağı cihetle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlünün 2 yıl 32 ay 28 gün hapis cezasının infazı amacıyla Karataş Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 24.10.2022 tarihli ve 2022/3172,3173, 3174, 3175, 3176 ve 2349 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 26.09.2022 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihi 28.07.2024 olan hükümlünün covid 19 iznine ayrıldığı, hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada Adana

1. İnfaz Hakimliğinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/3449 Dosya, 2023/3611 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Hükümlünün yokluğunda İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararından haberdar olmayan hükümlünün, izin bitim tarihinde izne çıkarıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği,

etti ise ne gibi işlem yapıldığı ayrıca Karataş Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlünün 05.08.2023 tarihine kadar Nizip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair “31.07.2023 tarihli ve 2022/1362 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin” hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği,

gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR