Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1369 K.2017/4263

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ) 5411 sayılı Bankacılık Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın 7 yıl 6 ay hapis ve 40.000.00. Türk lirası adli para cezasına mahkumiyeti ile müdahil bankaya 412.102.

Türk lirası tazminat ödemesine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2010 tarihli ve 2007/32 esas, 2010/150 sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30/12/2013 tarihli ve 2012/19343 esas, 2013/25281 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşip infaza geçilmesini müteakip, hükümlü hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/02/2015 tarihli ve 2007/32 esas, 2010/150 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2015/93 değişik sayılı kararı ile ilgili olarak.

Dosya kapsamına göre. 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 167. maddesi gereğince, Fona veya Hazineye olan borçları ve tazminatları ödemediği veya bu borçlar ve tazminatlar malvarlıklarından tahsil olunamadığı sürece anılan Kanunun 160. maddesi uyarınca cezalandırılan kişilerin, koşullu salıverilme hükümlerinden faydalanmamasının gerekmesi karşısında, sanık hakkında Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mezkur dava kapsamında hükmedilen tazminatın, Fona veya Hazineye ait bulunmadığı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22/05/2017 gün ve 94660652-105-43-13215-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü.