KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/4174 E., 2025/9064 K.
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/797 E., 2024/792 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun düzeltilerek esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul
Karar Detayı
494 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/167 Esas, 2023/1692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına , 5271 sayılı Kanun'un 283 maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
11. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/797 Esas, 2024/792 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, hükmün mahsus bölümüne "2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına" ibaresi yerine " 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) nolu paragrafta açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri kazanılmış hak yönünden yerinde görülerek, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
11. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/797 Esas, 2024/792 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün mahsus bölümünde yer alan '' kazanılmış hakkı gözetilerek 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak cezalandırılmasına" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak,