Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/4241 E. , 2025/6209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/611 E., 2024/646 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkem
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/4241 E. , 2025/6209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/611 E., 2024/646 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2023/134 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve (2.kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b. Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2024/611 Esas, 2024/646 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında tasarlayarak ve eziyet çektirerek öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, sanık ... hakkında üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik incelemeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlere, ilişkindir. 3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücretine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlayarak veya eziyet çektirerek öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'in eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, hükmolunan ceza miktarı uyarınca diğer lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın maktule yönelik üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe anılan sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilamında detayları açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendisine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanık ... lehine Hazineden alınan ücretin mahsubu ile vekalet ücretine hükmedilmemesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2024/611 Esas, 2024/646 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2024/611 Esas, 2024/646 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne; "5320 sayılı Kanun'un 13., ilgili Yönetmelik'in 8 ve 9. maddeleri ile A.A.Ü.T.'nin 14/4. maddesi gereğince, beraat eden ve dava dosyasında müdafi ile temsil edilen sanık ... yararına 29.800,00 TL maktu avukatlık ücretinin Hazine'den alınarak sanık ...'ya verilmesine, bu hükmün, kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğame’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.