Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4237 K.2024/6673

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2024 tarihli ve 2024/37 Esas, 2024/76 Karar sayılı kararı ile. Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 21.11.2023 tarihli ve 2023/230 Esas, 2023/7040 Karar sayılı ''Dosya içeriğine göre; sanık ile maktul arasında süregelen husumetin nedeninin sanık ... ile maktulün olay gerçekleşmeden kısa süre evvel boşandığı eşi tanık ... ile olan gönül ilişkisi olduğu, maktulün eşi ile sanık ... arasındaki boşanma öncesinde başlayan ve devam eden duygusal birlikteliğin dinlenen tanık beyanları kapsamına göre belirlendiği, sanığın, evli olduğunu bilmesine rağmen maktulün eşiyle gönül ilişkisi olması nedeniyle kendisinin bu olaylara sebebiyet vermesi neticesi ile ilk haksız davranışın sanıktan geldiği,

olay tarihinde maktulden sanığa yönelen ve tahrikteki etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini'' nedeniyle verilen bozma ilamına uyularak 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 53, 54, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle; eylem yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, haksız tahrike, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu,

eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, maktulden sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından; hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/37 Esas, 2024/76 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Niğde