Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4711 K.2025/3516

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, 11.06.2020 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılma talebinde bulunduğu ancak İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince bu hususta karar verilmediği, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanun'un 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu ve Kurum vekilinin süresinde katılma talebinde bulunduğu anlaşılmakla.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilamı üzerine verilen Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 82/1-d, e, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/2535 Esas, 2023/2606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının sanık hakkında hüküm kurulurken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e ve d maddesi uyarınca hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde önce aynı Kanun'un 81.maddesinden hüküm kurulması hususu sonuca etkili görülmediğinden eleştirilerek ve hüküm kısmının yargılama giderinden önceki bölümüne gelmek üzere "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Rize İl Müdürlüğü kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 29.800,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuken yetersiz, eksik inceleme ve gerekçeden yoksun olduğuna, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, suç vasfının taksirle ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 22/6. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu,

sanığın işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun Adli Tıp Birinci Üst Kurulunun mütalaası ile tespit edildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle ölüme neden olma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği ve Bölge Adliye Mahkemesince katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d ve e maddeleri uyarınca belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde önce aynı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere sanık hakkında temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d ve e maddeleri uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılan Kurum vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/2535 Esas, 2023/2606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinin uygulandığı paragrafın çıkartılması ve sonraki paragraf numaralarının "1" den başlayarak teselsül ettirilmesine karar verilmek suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının,