Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4886 K.2025/8461

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/217 Esas, 2024/54 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 6'şar yıl 8'er ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/760 Esas, 2024/788 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, 5. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir. III.GEREKÇE 1. İnceleme dışı sanık ...'in, ...

Bar isimli iş yerinin sahibi olduğu, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin, ...'in oğlu olup anılan Barda çalıştıkları, sanık ...'in ise sanık ...'in arkadaşı olduğu, mağdur ...'nin zaman zaman ...'in işletmiş olduğu bara gelerek alkol aldığı ve alkollü olmasından dolayı sıkıntı çıkardığı, olay tarihinde de mağdur ...'nin ...

Bara gittiği, alkol aldığı ve sonrasında olay yerinden çıkarken mekan sahibi ... ve sanık ... ile tartıştığı, daha sonra mağdur ...'nin tanık ... ile buluştuğu , anılan mekanın önünden geçtiği esnada çıkan tartışma sırasında sanık ...'nin öldürmeye elverişli silah ile diğer sanıkların ellerinde bulunan sopalar ile mağdur ...'yi kovaladıkları ve sanık ...'nin birden fazla kez mağdura ateş ettiği, sanıkların mağdura herhangi bir yardım etmeden olay yerinden ayrıldıkları, mağdurun, sanıkların eylemleri nedeniyle vücudundaki yaralanmalarının ağır derecede kemik kırığına ve hayati tehlikeye sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, suçta kullanılan aletin niteliği, atış sayısı, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında suçun vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanık ... yönünden ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, sanık ...' nin eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldıklarına dair somut bir delil bulunmadığı ancak sanık ... ile birlikte mağduru ellerinde bulunan sopalarla kovalamak suretiyle gerçekleşen eylemlerinin, mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun işlemesine manevi destek ve suçun işlenmesine yardımda bulunmak suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirdiği,

bu şekilde 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla eyleme katıldıkları nazara alınarak haklarında hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/760 Esas, 2024/788 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanıklar ..., ..., ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (3.) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi iştirakin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/760 Esas, 2024/788 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi