Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4939 K.2025/3176

Her ne kadar bu hususta Ek Tebliğname düzenlenmiş ise de.

İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan sanık hakkında verilen beraat kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-b, 29, 62 ve 52/2.maddeleri gereğince 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın bu karara karşı yaptığı temyiz isteminin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesince 23.06.2022 tarihli ek karar ile kararın 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddedildiği, bunun haricinde sanığın bir temyiz başvurusunun bulunmadığı belirlenmekle ek karar inceleme dışı tutulmuştur. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2019/607 Esas, 2020/566 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2021/633 Esas, 2022/1886 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne karşı Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-b, 29/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunlukları ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, katılanın ailesinin kendisinden maddi menfaat temin etmeye çalıştığına bu nedenle suçu işlediğine dair beyanda bulunduklarına, mağdur raporunun yeterli olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2021/633 Esas, 2022/1886 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu