Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5047 K.2025/1936

Hükümlünün 01.06.2005 tarihinden sonra işlediği suçlar nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesine göre verilen toplama kararı aynı Kanun'un 101. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olup, temyizi mümkün olmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Hükümlü hakkında 01.06.2005 tarihinden önce işlediği suçlar nedeni ile kurulan içtima hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz istemi olmadığından re'sen yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/97 Değişik iş sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/1542 Esas, 2022/3120 Karar sayılı kararı ile, ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi olan bu hükmün Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/473 Esas, 2006/1011 Karar sayılı ilamı ile “kabul ve uygulamaya göre 765 sayılı TCK’nın ile kurulan hüküm sanık lehine olduğundan, 5237 sayılı TCK’nın tatbiki için bozma yapılmasına gerek görülmediğinden” bahsedilerek esastan incelenerek onanmasına karar verildiği ve kesinleştiği” ancak onama kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararına aykırı olduğu anlaşılmakla;

bu onama kararına karşı CMK'nin 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık lehine itiraz yasa yoluna gidilip gidilmeyeceği yönünde değerlendirme yapılmasının sağlanması amacıyla Aydın

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2002 tarih, 2002/149 Esas, 2004/87 Karar sayılı dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ve sonucuna göre toplama kararı ile ilgili karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kabule göre de; hükümlünün maktul ...’ı 20.02.2002 tarihinde öldürme suçundan müebbet ağır hapis, maktul ...’yı 28.01.2001 tarihinde öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmakla;

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası esas alınarak diğer müebbet ağır hapis cezası için 765 sayılı TCK’nın 70. maddesi uyarınca, süreli hapis cezaları için ise 765 sayılı TCK’nın 73. maddesi uyarınca hücre süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, karar verilmesinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. B. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2022/845 Değişik iş sayılı kararı ile hükümlü hakkında 01.06.2005 öncesinde işlediği, 1) Aydın

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/364 Esas, 2009/276 Karar sayılı ilâmıyla verilen nitelikli kasten öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, a. Nitelikli yağma suçundan verilen 12 yıl hapis cezası yerine 2 yıl hücre cezası, b. Hürriyetten yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası yerine 1 yıl hücre cezası, 2) Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/23 Esas, 2023/89 Karar sayılı ilâmıyla verilen, a.

Kasten öldürme suçundan müebbet hapis cezası yerine 4 yıl hücre cezası, b. Nitelikli yağma suçundan 10 yıl hapis cezası yerine 6 ay hücre cezası, c. Ruhsatsız silah taşıma suçundan 11 ay hapis cezası yerine 1 ay hücre cezası, d. Aynı ilâmla verilen 1 gün hapis cezası, 3) Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/40 Esas, 2005/15 Karar sayılı ilâmıyla verilen kasten öldürme suçundan 25 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası yerine 3 yıl hücre cezası, 4) Aydın

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/154 Esas, 2007/44 Karar sayılı ilâmıyla verilen tehdit suçundan 3 ay 16 gün hapis cezası yerine 20 gün hücre cezası, 5) Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/294 Esas, 2019/441 Karar sayılı ilâmıyla verilen 10 yıl 10 ay hapis cezası yerine 6 ay hücre cezası olarak içtimasına, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/23 Esas, 2023/89 Karar sayılı ilâmına konu ruhsatsız silah taşıma suçundan verilen "10 ay" hapis cezasının karar metninde "11 ay" olarak ifade edilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/1542 Esas, 2022/3120 Karar sayılı bozma kararına uyularak, duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme sonunda, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlardan verilip kesinleşen tüm mahkûmiyet hükümleri nazara alınıp, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yanında her bir muvakkat hapis cezası yönünden ayrı ayrı hücre cezaları tayin edilmek suretiyle içtima kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR