Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5091 K.2025/7548

Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/363 Esas, 2024/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 58/6-7 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 24.05.2024 tarihli ve 2024/469 Esas, 2024/875 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca tekerrüre ilişkin kısım yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı,

olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı, darbelerin katılanın hayati bölgelerine isabet ettiği ve etraftaki kişiler tarafından sanığın eylemini tamamlamasının engellendiği de dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 23.12.2024 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesi aracılığıyla dosyaya gönderilen evraka göre sanığın barışta askerliğe elverişli olmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun olduğu, bu hususa ilişkin dosyadaki taraf beyanları ve akıl hastalığına ilişkin tüm raporlar da dahil olmak üzere tüm tedavi evrakı ile birlikte, sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adli Tıp

4. İhtisas Kuruluna gönderilerek "cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı" ile ilgili rapor alınarak, raporlar arasında çelişki bulunması halinde bu çelişki giderilerek rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken rapor düzenlenmeksizin hüküm kurulması sebebiyle eksik inceleme yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi "rapor-eksik inceleme" yönlerinden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.05.2024 tarihli ve 2024/469 Esas, 2024/875 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İstanbul Anadolu