Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5207 K.2025/7355

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararının istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararına çevrilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/542 Esas, 2024/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 30/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 25/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/601 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın meşru savunmanın koşullarının varlığı hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüğüne ve eylemin meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine karar verilmesi gerektiğine aksi kabulde eylemin taksirle gerçekleştiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

mağdur taraf ile babası arasındaki tartışmayı duyan sanığın, mağdurun babasına yönelik haksız bir saldırı gerçekleştirmekte olduğu düşüncesi ile atılı suçu işlediğinin anlaşılmasına göre, meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluştuğu yönünde 5237 sayılı Kanun'un 30/3. maddesi bağlamında kaçınılmaz bir hatadan söz edilemeyeceği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/601 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale