Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5346 K.2025/3434

Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/302 Esas, 2024/8 Karar sayılı kararı ile , a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, b.

Sanıklar Ömürcan ve Umut hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2024/425 Esas, 2024/807 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ...'nın suçunun sübuta erdiğine, sanıklar Umut, ... ve Ömürcan'ın canavarca hisle ve tasarlayarak atılı suçu işlediklerinden bahisle suç vasfına, sanıklar Umut ve Ömürcan hakkında uygulanan haksız tahrikin derecesine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'nın sanık ...'ın resmi nikahlı eşi, diğer sanık ... 'un ise ... ağabeyi olduğu, sanık ...'nın Sancaktepe'de Hakmar isimli markette kasiyer olduğu, maktul ...'ın ise müteahitlik yaptığı, sanık ...'nın maktulün kendisine markette kasiyer olarak çalıştığı sırada "Bebeğim peynir var mı?" sözleriyle taciz edip elini tutmaya çalıştığının diğer sanıklardan eşi olan sanık ... ve ağabeyi olan sanık ...'a bahsettiği, olay tarihinde ise sanık ...'nın iş yerine gitmek için Asker Sokak üzerinde yaya olarak ilerlediği sırada maktulün BMW marka aracı ile sanık ...'nın yanında durarak "İşe mi gidiyorsun.

Gel seni götüreyim." dediği, sanık ...' nın kabul etmediği, maktulün aracıyla sanık ...'yı ısrarla takip etmesi nedeniyle sanık ...'nın eşi sanık ...'ı "Bu adam yine karşıma çıktı, arabasıyla önümü kesti, korkuyorum, beni zorla arabaya bindirmeye çalışıyor, işe gittiğim sokaktayım." diyerek telefonla aradığı ayrıca eşine hareketli konum attığı, bu sırada maktulün de sanık ...'nın aracına binmeyi kabul etmemesi nedeniyle araçtan inerek yaya olarak yanında yürümeye başladığı, ekmek fırınında şoförlük yapan sanık ...'ın kendisine gönderilen canlı konumu takip ederek ekmek fırınına ait ...

ACK .. plaka sayılı ... marka araç ile Sefa Mahallesi Mevlana Caddesi üzerinde eşinin yanında yürüyen maktule araçla çarparak aracının altına almak suretiyle yaraladığı, olaydan 5 dakika sonrasında olay yerine sanık ...'un aracıyla geldiği, elinde sopayla inerek 15-20 defa maktulün yüzüne ve vücudunun muhtelif yerlerine vurduğu ve olay neticesinde maktulün vefat ettiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanıklar Umut ve Ömürcan tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için bir kimseye karşı belli bir suç işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi,

bu süre içinde sebat ve ısrar göstererek belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirmesi gerektiği, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığı ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanmadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağından somut olayda tasarlamanın koşullarının gerçekleşmediği, eylemin canavarca hisle işlenmediği anlaşıldığından suçun vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ...'nın aksi kanıtlanamayan beyanlarına göre maktulün "Bebeğim peynir var mı?" sözleriyle ...'yı taciz edip elini tutmaya çalıştığı, olay günü ise aracıyla yanına gelerek "İşe mi gidiyorsun.

Gel seni götüreyim." dediği, sanığın kabul etmemesi üzerine maktulün yaya olarak sanığın yanında yürümeye başladığı ve sanık ...'nın eşi ve kardeşi olan sanıkların gelmesiyle olayın cereyan ettiği anlaşılmakla, maktulden sanık ...'ya yönelik haksız hareket ve sözler nazara alındığında, sanıklar Umut ve Ömürcün hakkında asgari had ile makul arasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeksizin azami oranda indirim yapılarak yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik cezalara hükmedilmesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2024/425 Esas, 2024/807 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Sanıklar Umut ve Ömürcan Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2024/425 Esas, 2024/807 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu