Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/552 E. , 2025/2890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1159 E., 2023/1354 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/552 E. , 2025/2890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1159 E., 2023/1354 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/395 Esas, 2023/226 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanıkların kazanılmış hakları dikkate alınarak cezalarının 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına, 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/1159 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; suçun sanıklar tarafından işlenmediğine, ceza miktarına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden; Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, mağdurlardaki yaralanmaların yerleri ve nitelikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, mağdurlardan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan söz veya eylemin bulunmadığı, cezanın kazanılmış hakkı gözetilerek belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden; 1. Sanıklar ve mağdurların birbirlerini tanımadıkları, her iki grubun da olay günü karşılaşmaları sırasında tam olarak bilinmeyen bir nedenle aralarında başlayan tartışma sırasında sanık ...'in mağdurları yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık ...'in aşamalarda alınan beyanlarında kimseyi bıçaklamadığını beyan ettiği, mağdur ...'ın görevli mahkemede alınan beyanında kendisine ...'in vurduğunu ancak Harun'un vurmadığını belirttiği, mağdur ...'ın görevli mahkemede ''Memo diye birine bıçak vur dendiğini duydum'' şeklinde beyanda bulunduğu, sanık ...'un mağdurları bıçakladığını gören tanığın bulunmadığı ancak dosya içerisindeki teşhis tutanağı ve mağdurların aşamalardaki beyanlarından sanık ...'un sanık ...'e yardım ederek suçun işlenmesini kolaylaştırdığı, sanığın fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldığına dair somut bir delil bulunmadığı ancak diğer sanık ...'in mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlemesine manevi destek olmak ve suçun işlenmesine yardımda bulunmak suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, bu şekilde kasten öldürmeye teşebbüs eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39/2.c maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla katıldığı nazara alınarak sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/1159 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (B)-2 numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi iştirakin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/1159 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.