Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5559 K.2026/1915

Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümler yönünden.

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/4-c maddeleri uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na ilişkin kararların türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında, hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu.

5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2022/711 Esas, 2024/75 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/2, 86/3-e, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 eşit taksitte ödenmesine, b.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/702 Esas, 2024/626 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, b.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini hususu eleştirilerek esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık müdafii sıfatıyla; suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi ve sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, aksi kanaatte alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanık hakkında üst sınırdan haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, katılan vekili sıfatıyla;

suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesi gerektiğine, alt sınırdan silahla kasten yaralama suçundan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmaması, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve katılan sıfatıyla vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Katılan ...'nın olay gecesi sabaha karşı vakitte yanında arkadaşı tanık ...ve ...'ın arkadaşı olup o gece tanıştığı tanık ... ile birlikte eğlence mekanından çıkarak yolda yürüdükleri sırada, karşılarından tanık ...'nın kuzeni olan sanık ... ve ...'un arkadaşı temyiz dışı sanık ...'in geldiği, ...'un kuzenini bir erkek şahısla görmesi nedeniyle durumdan rahatsız olduğu ve ... ile tartışarak karşılıklı birbirlerine hakaret edip konuşmak için uzaklaştıkları, tekrar tartışmaya başladıkları ve ...'un ...'ya eliyle vurduğu,

...'nın yere düştüğü, ...'un yerdeki ...'ya vurmaya devam ettiği, boğuşma sırasında ...'un da yere düştüğü, bu sırada ...'nın üstünde taşıdığı bıçağı çıkartıp ...'u birden fazla yerinden bıçakladığı, aradaki mücadelede ...'un da ...'nın sağ femur ve sağ elinden bıçakla yaralanmasına neden olduğu, ...'ın da olay yerine gelerek ...'ya tekme attığı ve ...'nın olay yerinden kaçması ile olayın son bulduğu, ...'un aldığı bıçak darbeleri nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

Sanığın, katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, öncelikle beden yoluyla katılanı yaralaması, bıçak ile meydana gelen yaralanmanın ise yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu itibarla sanığın katılana karşı eyleminde suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ...

Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının teşebbüsün derecesi dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümler Yönünden Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1-354 Esas, 2023/545 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesinde yer verilen.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralam Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) paragrafında yer alan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/702 Esas, 2024/626 Karar sayılı kararında, katılan vekilince ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık ...

Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/702 Esas, 2024/626 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir