Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5764 K.2026/2470

Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden: İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar Mesut ve İlker hakkında kasten öldürme, sanıklar......, ... ...ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu (sanık ... müdafiilerinin sanık ... yönünden kurulan hükmü, katılanlar vekilinin ise tüm sanıklar yönünden kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu), 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/173 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 58... . maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, sanıklar......, ... ...ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1734 Esas, 2024/1701 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık ... müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ve yetersiz inceleme bulunduğuna, sanıkların iştirak halinde tasarlayarak kasten öldürme suçundan ve üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine, fikir ve eylem birliği içerisinde olduklarına, sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme bulunduğuna, gerekçenin yasal ve yeterli olmadığına, sanık ...'un öldürme kastının bulunmadığına, kendini korumak amacıyla hareket ettiğine, beraatine karar verilmesi ve lehine olan hükümlerin uygulanması, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması, haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan yapılması gerektiğine, kasten öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanık ...'un hedef aldığı vücut bölgesi, maktul hakkında düzenlenen raporlara göre maktuldeki yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'un eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlama, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, bu bağlamda maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, netice ceza miktarı itibariyle uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar İlker,......, ... ...ve ...'ın üzerilerine atılı suçları işlediklerine ve sanık ...'un eylemine iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kurulan hükümde ikinci kez tekerrüre esas alınan 18.11.2019 suç tarihli Manisa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/239 Esas, 2020/35 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan 06.01.2010 infaz tarihli Manisa

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/64 Esas, 2008/588 Karar sayılı ilamının tekerrür koşullarını sağlamadığının ve tekerrüre esas olamayacağının, sanık ...'un adli sicil kaydında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması için gerekli koşulları sağlayan başkaca bir ilamın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'un adli sicil kaydında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması için gerekli koşulları sağlayan ve en ağır ilam olan Manisa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/318 Esas, 2019/1464 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas ilam olarak kabul edilmek suretiyle sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, sanıklar......, ... ...ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan hükümler yönünden: Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1734 Esas, 2024/1701 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden: Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1734 Esas, 2024/1701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "Sanığın Manisa

9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/09/20 20... /2 39... /35 karar sayılı 03/11/2020 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı TCK.nun 58/2-b maddesi gereğince mükerrer olduğu, anılan ilamda tekerrür bulunduğu anlaşıldığından cezasının 58/6 maddesi gereğince 2. KEZ MÜKERRERLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklindeki ibarenin çıkartılarak, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Manisa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/318 Esas, 2019/1464 Karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 21.01.2022 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi