Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5800 K.2025/1731

Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/12 Esas, 2022/1480 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıkların neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1,

58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının ise ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, Bölge Adliye Mahkemesinin karar ve gerekçesinin yerinde olmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurun suç tarihinde sanık ...'ın kız kardeşi olan ... ile evli olup boşanma aşamasında olduğu ve hakkında uzaklaştırma kararı bulunduğu, olay günü uzaklaştırma kararına rağmen mağdurun eşi ...'i görmek için onun kaldığı eve gittiği, ...'in mağdur ile konuşmak istemeyip kapıyı kapattığı, mağdurun sürekli zile basarak ve kapıyı tekmeleyerek ısrarcı olması üzerine ... ve ...'ın yeğeni olan ve aynı ikametgahta misafir olarak bulunan temyiz dışı sanık ...'ın kapıya gelerek mağdura ...'in kendisi ile görüşmek istemediğini, bir daha kapıya gelip rahatsızlık vermemesini söylemesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı,

...'in durumu kardeşi sanık ...'a haber verdiği, bunun üzerine sanık ... ile arkadaşı olan sanık ...'in olay yerine geldikleri ve ... ile mağdur arasındaki tartışmaya dahil olarak ele geçmeyen sopalar ile mağduru hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına yol açacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma nedenleri saklı kalmak kaydıyla usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mağdur hakkında düzenlenen Nevşehir Devlet Hastanesinin, 07.04.2017 tarihli raporunda "...nasal dorsumda sağ deviasyon..." mevcut olduğu ve yaralanmasının yüzde sabit ize neden olmadığı belirtildiği halde, anılan raporda bu hususun sosyal ilişki mesafesinden ilk bakışta fark edilir nitelikte olup olmadığının belirtilmemesi ve Nevşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünden aldırılan 29.10.2019 tarihli raporda sadece kemik kırığı ve derecesi hakkında görüş bildirilmesi,

mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmemesi karşısında, mağdurun geçici ve kati doktor raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile tarif edilen yaranın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığına dair raporu aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Mağdurun hakkında uzaklaştırma kararı bulunmasına rağmen, boşanma aşamasında olduğu eşi ...'in evine gitmesi, ...'in görüşmek istememesine rağmen sürekli zile basarak ve kapıyı tekmeleyerek ısrarcı olması ve o esnada evde misafir olarak bulunan ... ve ...'in yeğeni ... ile tartışması ve ...'a hakaret etmesi ve sanık ...'ın, ...'in haber vermesi üzerine olay yerine gelmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık ... lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere eksik inceleme ve haksız tahrik hükümlerinin sanık ... lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/12 Esas, 2022/1480 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi