Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5873 K.2024/8274

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/563 Esas, 2019/704 Karar sayılı kararı ile. 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık müdafilerinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/563 Esas, 2019/704 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/1828 Esas, 2021/4257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün gerekçesiz olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Gaziantep

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 5. Bu kararın Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli ve 2023/233 Esas, 2023/3898 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Gaziantep

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/374 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 18 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemleri özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli kararda maktulün adının yazılmaması mahallinde hükme ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/374 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi