Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5916 K.2025/2177

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2022/1962 Esas, 2024/1071 Karar sayılı kararı ile özetle, sanık hakkında meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşması nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken meşru savunma koşullarının oluşması nedeni ile beraatına karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/1607 Esas, 2024/1967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 27/2 maddesi uyarınca meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluştuğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... ile katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle, sanığın suçunun sübuta erdiğine, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığına, 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunma koşulları oluştuğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın kasten öldürme eylemini meşru savunmada sınırın aşılması koşulları altında işlediğinden hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

katılanlar vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/1607 Esas, 2024/1967 Karar sayılı kararında katılan ... ve katılanlar vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır

7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre, olay günü maktulün aralarında miras meselesi nedeni ile ihtilaf bulunan sanıkların iş yerinin bulunduğu sokakta sanık ... ve kardeşleri olan sanık ... ve tanık ... ile karşılaştığı, tanık beyanlarına göre maktulün "babanız nerede ulan hepinizi öldüreceğim" dediği, konuşma sırasında sanık ...'ın elinde sopa bulunduğu,

maktulün silahını çıkarması üzerine sanık ...'ın sanat sokağı tarafına, sanık ... ve tanık ...'in ise iş merkezine doğru kaçtığı, maktulün sanık ...'ı kovaladığı esnada ateş ettiği, bunun üzerine sanık ...'ın maktule doğru koşarak havaya ateş ettiği, maktulün kendisine doğru ateş etmesi üzerine iş merkezi kapısına siper alarak ve hedef gözeterek maktule doğru 17 metre mesafeden ateş etmesi sonucunda maktulün göğüs bölgesine aldığı isabetle vefat ettiği anlaşılan olayda, maktulden kendisine ve kardeşine yönelen haksız saldırı bulunduğu anlaşılmış ise de,

anılan haksız saldırıyı aralarında bulunan mesafe dikkate alındığında saldırı ile orantılı biçimde defetmek imkanına sahip olduğu halde, orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde hayati bölgesi olan göğüs bölgesine hedef gözeterek ateş etmek suretiyle maktulün ölümüne sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında meşru savunma şartlarının oluşmadığı ve sanığın ağır haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediği hususu gözetilmeksizin yazılı şekilde meşru savunma da sınırın aşılması nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yönünden hüküm usûl ve yasaya aykırı görüldüğünden sayın çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine

katılmıyorum.