Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6117 E. , 2025/7502 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1069 E., 2024/894 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hük
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6117 E. , 2025/7502 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1069 E., 2024/894 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/226 Esas, 2023/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/1069 Esas, 2024/894 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüsün derecesi eleştirilmek suretiyle aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma koşulları altında gerçekleştiğine veya meşru savunmada sınırın aşıldığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ile eşi olan katılan arasında olay tarihinde kıskançlık nedeniyle yaşanan tartışmada katılanın ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan aletle sanığı kemik kırığı oluşturacak, sanığın ise katılanı şiş ile birden fazla darbeyle hayati tehlike yaratacak biçimde yaraladığı olayda; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşulların oluşmadığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın katılanı şiş ile birden fazla vurarak pnömotoraks, cilt altı anfizan, plevral efüzyon, kostal fraktür meydana getirerek hayati tehlike oluşturacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek biçimde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde alt sınırdan hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile katılanın ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan aletle sanığı kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek asgari ve azami oranlar arasında makul düzeyde bir indirim yerine, yazılı şekilde alt sınırdan indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklandığı üzere sanık müdafiinin temyiz istemi haksız tahrik ve teşebbüsün derecesi yönlerinden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/1069 Esas, 2024/894 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı yönünden KAZANILMIŞ HAKKININ KORUNMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde karar verildi.