Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6170 E. , 2025/7884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1406 E., 2024/1145 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen k
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6170 E. , 2025/7884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1406 E., 2024/1145 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2021/460 Esas, 2023/120 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-b, 29/1-2, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2023/1406 Esas, 2024/1145 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; müsnet suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. 2.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça iştirakinin iradesinin bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, sanığın eylemi sabit görülür ise yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. 3.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların eylemi tasarlayarak ve canavarca hisle işlediklerine, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına, sanıkların mala zarar verme suçundan da cezalandırılmaları gerektiğine, sanıklar lehine hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olay günü akşamı sanık ...'ın Hyundai marka beyaz renkli aracıyla içinde tanıklar ..., ... ve ... olduğu halde akrabası olan sanık ...'i de evinden alarak trafikte seyir halinde iken katılanın alkollü bir şekilde sevk ve idaresindeki araçla sanık ...'ın sevk ve idaresindeki aracı silme bir şekilde sollaması meselesi nedeniyle 397. Caddeye geldiklerinde iki tarafın da araçlarından indikleri, sanık ...'ın torpido gözündeki silahı alarak araçtan indiği, bunun üzerine katılanın tekrar aracına binmek için hamle yaptığı sırada sanık ...'in ...'dan silahı alarak katılana doğru 8 el ateş ettiği, katılanın omuzunun arka kısmından yaralanması nedeniyle hayati tehlike oluşturmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarını orta (3). derecede etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, katılanın bu halde aracıyla olay yerinden hızla ayrılarak polis merkezine gittiği, burada araç üzerinde yapılan incelemede aracın bagaj kapağı camının isabet alması nedeniyle kırıldığı, arka çamurluk üzerinde 2 adet giriş, tampon sağda 1 adet giriş, bagaj kapağı sağ tarafında 1 adet giriş çıkış deliği, arka tampon sağ ve ortasında 2 adet isabet deliği, bagaj paspas üzerinde 2 adet deforme mermi çekirdeği ve oto sol ön koltuk başlığı üzerinde 2 adet giriş çıkış deliğinin tespit edildiğinin anlaşıldığı olayda; sanık ...'in eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmadıkları, ancak kendisine ait silahla araçtan inmesi ve bu silahı diğer sanık ...'in kendisinden almasına engel olmaması, suçun işlenmesinden önce, işlenmesi sırasında ve işlendikten sonra diğer sanık ...'in yanında bulunarak ona manevi destek vermesi suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, sonradan silahın sanık ...'ın da bulunduğu araç içinde ... isimli şahısta ele geçmesi de dikkate alındığında sanık ...'ın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlama ve canavarca hisle öldürmeye teşebbüs koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin isabetli şekilde uygulandığı, sanık ... yönünden ceza yaptırımının doğru şekilde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık ...'ın diğer sanık ...'in eylemine yardımda bulunduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca sanık ...'ın suça yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Sanık ...' ın adli sicil kaydında görünen daha ağır mahkûmiyet hükmünü içerir Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli ve 2018/611 Esas, 2019/292 Karar sayılı ve 08.05.2019 tarihinde kesinleşen ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, daha hafif mahkumiyet hükmünü içerir Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/896 Esas, 2020/872 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Katılana Karşı Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2023/1406 Esas, 2024/1145 Karar sayılı kararında sanık ve müdafi ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Katılana Karşı Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüse yardım olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydındaki daha ağır mahkûmiyet hükmünü içerir ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2023/1406 Esas, 2024/1145 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafi ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'den farklı düşünce ile oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.