Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6264 E. , 2025/3391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/354 E., 2024/253 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mağdur ...'ın karar tarihinden önce 18.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin ve yasal mirasçıları olan katılanların yüz
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6264 E. , 2025/3391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/354 E., 2024/253 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mağdur ...'ın karar tarihinden önce 18.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin ve yasal mirasçıları olan katılanların yüzüne karşı tefhim olunan hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında, mağdur ... vekillerinin hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin hükmolunan ceza miktarları itibariyle yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2017/850 Esas, 2018/4083 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli ve 2018/571Esas, 2019/423 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/70 Esas, 2021/10517 Karar sayılı bozma ilamı ile "teşebbüslerin derecesi" nedeniyle bozulmasına karar verilerek, dava dosyası İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. 2. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2024 tarihli ve 2021/354 Esas, 2024/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında: a. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine ve sair yönlere, ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine ve sair yönlere, ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılan ve mağdurdaki yaralanmaların nitelikleri dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarlarında isabetsizlik bulunmadığı, katılan ve mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu ve ulaştığı boyut gözetildiğinde sanık yararına uygulanan haksız tahrik indirim oranlarının yerinde olduğu, meşru savunma ile sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Mağdur ... vekillerinin temyiz istemleri yönünden Mağdur ...'ın karar tarihinden önce 18.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin ve yasal mirasçıları olan katılanların yüzüne karşı tefhim olunan hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında, mağdur ... vekillerinin hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında mağdur ... ve katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2024 tarihli ve 2021/354 Esas, 2024/253 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.