Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6303 K.2026/1628

Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanığın istinaf dilekçesinde bu hüküm yönünden "açıkça bir istinaf talebi olmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş ve mezkur karara sanık müdafinin itirazı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 05.08.2024 tarihli ve 2024/57 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, istinaf incelemesine tabi tutulmadan kesinleşen hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan verilen "hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak; mezkur karar 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, hükmün gerekçesi dikkate alınarak nitelikli tehdit suçu kasten öldürme suçu ile birlikte değerlendirilmiştir İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/435 Esas, 2024/75 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1164 Esas, 2024/1373 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, tasarlayarak öldürme hükümlerinin uygulanması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, gerekçesiz karar verildiğine, suçun sübutuna ve vasfına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan ateşli silahın nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmaların nitelikleri nazara alındığında suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; maktul ... ile sanık ...'ın arkadaş oldukları, olaydan yaklaşık bir yıl önce sanığın rızası ile ehliyetini maktule verdiği, maktulün uzun süre sanığın ehliyetini iade etmemesi nedeniyle taraflar arasında husumet oluştuğu anlaşılan olayda, maktulün sanığın ehliyetini uzun süre iade etmeyerek kullanması, bu nedenle Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/5472 soruşturma numaralı dosyasında her ne kadar kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de şüpheli sıfatı ile ifade vererek soruşturmaya maruz kalması,

sanığın aksi ispat edilemeyen savunmalarında olay günü maktulün telefon görüşmelerinde kendisine küfür ettiğini belirtmesi, sanık hakkında düzenlenen adli rapor ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere maktulün olay sırasında yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde sanığı yaralaması dikkate alındığında maktulün haksız eylemlerinin sürekliliği ve ulaştığı boyut nazara alınarak,

12 yıldan 18 yıla kadar ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzey (18 yıl) ile makul (orta) düzey arasında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde indirim yapılarak fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanığın istinaf dilekçesinde bu hüküm yönünden "açıkça bir istinaf talebi olmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş ve mezkur karara sanık müdafinin itirazı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 05.08.2024 tarihli ve 2024/57 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, istinaf incelemesine tabi tutulmadan kesinleşen hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, bu suça yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden.

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere ''haksız tahrikin derecesi'' yönünden sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1164 Esas, 2024/1373 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi