Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6308 K.2025/9279

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2022/506 Esas, 2023/502 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62... . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2023/2480 Esas, 2024/824 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla;

sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/1-d, 29, 62... . maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiği ile haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrikin derecesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmün gerekçesinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak değerlendirildiği anlatıldığı halde anılan maddenin hüküm fıkrasında gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2023/2480 Esas, 2024/824 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasının C-2 bendinde yer alan "TCK'nın 86/1" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir