Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/632 K.2024/4155

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/261 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/261 Esas, 2021/20 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/8928 Esas, 2022/9035 Karar sayılı kararı ile mağdurun çocuk olması nedeniyle eylemin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, karar verilmiştir.

3. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suç vasfına, haksız tahrik indirim oranına, ceza miktarına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile inceleme dışı Mehmet Yüce ve Mücahid Göçer'in olay tarihinde alkol aldıkları ve telefon ile fuhuş yapmak amacıyla kız istemek için mağduru aradıkları, Mehmet ile telefonda görüşen mağdurun Saraykent mahallesinde bulunan köprüde beklediğini söylediği,

sanık ... ve diğer şahısların olay yerine gittiklerinde mağdurun dosya kapsamına göre herhangi bir neden yokken inceleme dışı Mücahid Göçer'in omzuna dokunarak "Sen beni tanıyor musun?" dediği ve mağdur ile sanığın birbirlerine girdikleri, sanığın kesici delicinitelikteki bıçakla suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olması nedeniyle çocuk sayılan mağduru Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.06.2015 tarihli raporuna göre yaşamını tehlikeye sokan ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde yaraladığı olayda.

1. Mahkemece, Dairemizin 17.11.2022 tarihli ve 2022/8928 Esas, 2022/9035 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş olduğu halde, sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza belirlenirken, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında oluşan zararın ağırlığına göre 13 ila 20 yıl aralığında makul oranda bir ceza tayini yerine bozmayı etkisiz kılacak şekilde en üst hadden ceza belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Bozma ilamından önce kurulan hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sonrası kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilirken, sanık hakkında tayin edilen cezanın kazanılmış hakkı olan 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi yerine "sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına " şeklinde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR