Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6523 E. , 2024/7244 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/78 Değişik İş SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : İtirazın reddine dair KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6523 E. , 2024/7244 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/78 Değişik İş SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : İtirazın reddine dair KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/500 Esas, 2021/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin 08.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmesini müteakip sanık müdafiinin kesinleştirme şerhinin iptaline karar verilmesi talebinin reddine dair Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2019/500 Esas, 2021/294 Karar sayılı ek kararına yönelik yapılan itirazın reddine dair merci Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/78 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 31.01.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/6344 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96573 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96573 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesinde yer alan 'Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.' şeklindeki düzenleme ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olduğu, bu kapsamda öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'a göre mernis şerhi düşülmeksizin tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, 'Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması' gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında, Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın savunması sırasında bildirmiş olduğu, bilinen en son adresi olan 'Çamlıbel Mah. 2834 Sk. No:66 Yüreğir/Adana' adresine tebliğe çıkartılmış olduğu, tebliğ anında muhatabın çarşıda olduğundan bahisle aynı konutta ikamet eden babasına tebliğ yapıldığı, anılan tebliğin usulüne uygun olduğu ve yasal süre içinde itiraz edilmemesi üzerine anılan kararın kesinleşmesini takiben, yapılan tebliğin usulsüz olduğundan bahisle sanık müdafii tarafından kesinleşme şerhinin iptali ile itirazın süresinde kabul edilerek esastan inceleme yapılmasına yönelik taleplerinin reddine dair Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ek kararına karşı itirazda bulunulması üzerine, sanık hakkında verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın bilinen son adresine usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmiş olmasına rağmen mercii Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli kararının gerekçe kısmında, itiraza konu tebligatın usulsüz olduğu, itiraz tarihinin öğrenme tarihi olarak kabul edilmesi suretiyle asıl karara yönelik esastan inceleme yapılarak bu karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinde, ayrıca hüküm kısmında ise Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ek kararına yönelik itirazın reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. İnceleme konusu dava dosyasında; sanık hakkında Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/500 Esas, 2021/294 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı, yapılan tebliğ işleminin usûlüne uygun olduğu, anılan karara yönelik süresinde itiraz edilmediğinden 08.09.2021 tarihinde kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Sanık müdafiinin tebliğ işleminin usulsüz olduğundan bahisle Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli kararına yönelik kesinleştirme şerhinin iptali talebinin aynı Mahkemenin 17.01.2024 tarihli ek kararı ile reddine karar verilmesi üzerine anılan ek karara yönelik sanık müdafiince yapılan itirazın merci Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/78 Değişik İş sayılı kararı ile Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli kararına ilişkin tebliğ işleminin usûlüne uygun olmadığı kabul edilerek sanık müdafiinin itirazının esastan incelenmesi ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Oysa 17.01.2024 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından anılan ek karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekmektedir. Kaldı ki merci tarafından verilen kararın gerekçe kısmında ek kararda isabet bulunmadığı kabul edildiği hâlde anılan ek karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması da, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/78 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.