Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6701 K.2026/1693

Kanun'un 82/1-d, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/1701 Esas, 2024/1334 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza verilmesi hususu eleştirilerek, yargılama giderleri yönünden ise düzeltilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; cezai ehliyete, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmasına, cezanın alt sınırdan belirlenmesine, takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun saptandığı, hata hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı,

suç vasıflarının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre mağdur ...'ye karşı eylem yönünden ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde Bölge Adliye Mahkemesince eleştiri nedeni yapılan husus ile düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/195 Esas, 2017/353 Karar sayılı dosyasında 5237 sayılı Kanun'un 142/3, 143/1 maddesi uyarınca verilen 8 yıl 16... gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/2790 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 43/2 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 150 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmaksızın 23.12.2021 tarihinde kesinleştiği,

her ne kadar hırsızlık suçuna ilişkin hüküm 01.06.2018 tarihinde sehven kesinleştirilerek adli sicil kaydına işlenmiş ise de yukarıda açıklanan nedenlerle bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla; sanığın adli sicil kaydında bulunan ve kesinleşme tarihi 23.12.2021 olan İstanbul

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/195 Esas, 2017/353 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 155/2 maddesi uyarınca verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2023/1701 Esas, 2024/1334 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği ilk derece mahkemesince kurulan hüküm fıkralarında yer alan tekerrüre ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "Sanığın daha önce İstanbul

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/195 Esas, 2017/353 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun 155/2 maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hürriyeti bağlayıcı cezanın 23.12.2021 tarihinde kesinleşen ilâmı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,