Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6800 K.2026/1605

Katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2024 tarihli ve 2023/232 Esas, 2024/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62, 58... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 12.07.2024 tarihli ve 2024/1561 Esas, 2024/1784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik oranına ilişkindir. 2.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; tasarlamanın bulunduğuna ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, tasarlamanın bulunmadığı,

sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, tanık ... kolluk beyanına göre; sanık ...'in maktul ... ile küfürleşme içeren Whatsapp mesajlaşmaların ekran görüntülerini kendisine gönderdiğini, sanığın 2-3 gündür dükkana gelmediğini, dükkana gelme paranı verelim istersen dediklerini, ancak sanığın param dursun sıkıntı yok dediğini, akşam dükkandan ayrılıp eve geçtiğini, telefonla ...'in kendisini arayıp ...'ın vurulduğunu söylediğini, sonra sanık ...'in başka bir numaradan kendisini arayıp dükkanı taradığını söylediğini, sanık ...'in daha önce silahla yine dükkanın içinde sağa sola ve ...'a doğru ateş ettiğini,

yanında sürekli silah taşıdığını beyan ettiği, ayrıca sanıkla maktul arasında doğrudan bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, maktulün işyerinde ortağı olarak çalışan tanık ... ile sanığın gayri resmi ortaklığının olduğu, bu sebeple sanığın işyerinde kendini hak sahibi gibi görmesi nedeni ile iş yerine sıklıkla geldiği, bu durumun bir aşamadan sonra maktul ... tarafından istenmemesi nedeniyle taraflar arasında sık sık tartışmalar yaşandığı ve tanık ...'nin beyanına göre sanık ...'in daha önce de silahla yine dükkanın içinde sağa sola ve ...'a doğru ateş ettiğini belirttiğinden ilk haksız hareketin sanık tarafından geldiği,

devamında sanığın olay günü maktulün iş yeri önüne arabasıyla gelip, maktüle bağırdığı maktulden kaynaklanan haksız bir hareket de bulunmadan, aracın içerisinden maktule doğru iki ayrı silahın şarjörlerini ateş ederek boşalttığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirim hükmünün uygulanmaması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile uygulanmasına karar verilerek sanığa eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemi haksız tahrik yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.07.2024 tarihli ve 2024/1561 Esas, 2024/1784 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Konya