Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6827 K.2025/1933

İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2023/445 Esas, 2024/106 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ve 2022/2072 Esas, 2023/5599 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307. maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/310 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/310 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar ve katılan Kurum vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ve 2022/2072 Esas, 2023/5599 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul

19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2023/445 Esas, 2024/106 Karar sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilâmına karşı 5271 sayılı Kanun’un 307. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... ve ... ile katılan Kurum vekillerinin temyiz istemleri özetle, sanığın suçunun sübuta erdiğine ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre maktulün meme sürüntüsünde, elbisesinde, sütyenin sağ ve sol iç kısmı ile üzerinde sanık ...'a ait DNA profilinin bulunması, vajinal sürüntü ve tırnak örneklerinde sadece erkek cinsiyetinde bulunan ve sanık ile aynı soy ağacındaki bireylerde olduğu bilinen Y - STR DNA profiline uyumluluk saptanması hususlarının maktulle eve geldikten sonra geçtikleri odada uyuduklarını, yakınlaştıklarını ancak cinsel temas aşamasına gelmedikleri, sonrasını ise hatırlamadığını ifade eden sanığın savunmalarının aksini gösterdiği,

otopsi görüntüleri ve tıbbi belgelere göre maktulün kafasının arka kısmında oksipital bölgede tespit edilen 6x8 cm ebadındaki ekimotik alanın maktulün düşüş ve bulunuş şekline göre yüksekten düşme bulgularıyla uyumlu bulunmadığı, öte yandan sekizinci kattan aşağıya düşen maktulün başındaki bu yaralanmanın havalandırma bölümündeki klima dış üniteleri, boru veya diğer çıkıntılı bölümlere sert şekilde çarpmayla oluşabileceğine dair bu cisimler üzerinde kan, saç, deri gibi dokulara rastlanmadığı gibi ilgili yerlerde kırık veya ezilme şeklinde oluşmuş bir hasar bulgusuna da yer verilmediği,

yerden yüksekliği 76 cm olan pencereye çıkarak kendisini aşağıya attığı savunulan 171 cm boyunda 61 kg ağırlığındaki maktulün düşüş şekli ile travma ve yaraların özellikle vücudunun yüz ve ön bölgesinde lokalize olduğu, pencereye çıkarak aşağıya atladığı belirtilen maktule ait herhangi bir vücut izine pencerede veya yakınında rastlanmadığı, sanık ile aralarında gerçekleştiği anlaşılan fiziksel ve cinsel yakınlaşmaya rağmen maktulün aynı odadaki pencereden arkadan fermuarlı straplez dar elbisesi kolu açıkta ve özensiz bir şekilde giydirilmiş ve iç çamaşırı ters giyilmiş şekilde düşmüş bulunduğu,

savunmalarında yorgunluktan yatakta sızıp kaldığını, annesinin telefon etmesi üzerine uyandığını belirten sanığın anlatımlarının HTS kayıtlarıyla doğrulanmadığı ve annesini bizzat kendisinin öğlen saatlerine doğru defalarca kez aradığının anlaşıldığı,

odada rahatça fark edilebilecek durumda bulunan maktule ait çanta, cep telefonu ve ayakkabıların varlığına ve daire kapısının arkadan zincirli bulunmasına rağmen, geceyi birlikte geçirdiği maktulün evden çıkmadığını anlayabilecek durumdaki sanığın bu hususta herhangi bir endişeye kapılmadan ve araştırma gereği dahi duymadan annesiyle beraber daha önceden bileti alınan Adana uçağına binmek üzere evden ayrıldığı hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlediği sabit olan sanığın mahkumiyeti yerine dosya içeriğindeki delillerle bağdaşmayan kendisini suçtan kurtarmaya yönelik çelişkili savunmalarına

itibar edilerek hakkında yazılı şekilde beraat kararı verildiğinden, Mahkemenin direnme kararı, suçun sübuta ermesi nedeni ile yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2023/445 Esas, 2024/106 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ve 2022/2072 Esas, 2023/5599 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Dairemizin bozma gerekçesinde belirtilen olgu ve delillerin sanık ...'ın mahkûmiyetine yeterli olmadığı, maktulün intihar mı ettiği yoksa sanık ... tarafından mı öldürüldüğü yargılama süreçlerinde kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenemediği dolayısıyla sanık ...'ın kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, ilk derece mahkemesinin sanığın beraatine dair kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayım.