Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6849 K.2026/1302

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85/1, 22/3, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2022/2331 Esas, 2024/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 21/2, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 14... ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin taksirle öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve haksız tahrik oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamında olay tarihinde inceleme dışı katılan ...'ın araba yıkama işyerinde, tanık ...'nın arabasını yıkarken yıkama hortumunun aracın aynasına takılması nedeniyle aralarında sözlü tartışma olduğu, ... ile ...'nın telefonla olay yerinde buluşmaya karar verdikleri, akabinde, olay yerinde buluşan ... ve ...ın birbirlerinin üzerlerine yürümesi nedeniyle sanığın silah ile havaya ateş etmek suretiyle arkadaşı ...'nın üzerine gelen grubu uzaklaştırmak istediği,

bunun üzerine arkadaşı ...ın yanında olay yerine giden maktulün, sanığın silahla havaya ateş etmesi nedeniyle sanığa "neden silahla ateş ediyorsun" diyerek sanığın üzerine doğru yürüdüğü, sanığın kendisine doğru gelmekte olan maktule karşı, engel bir durum olmamasına rağmen silahla bir harekette bulunmamasının da verdiği cesaretle maktulün sanığın elindeki atışa hazır silahı almaya yönelik hamlede bulunduğu, bir eliyle silahı çekiştirerek almaya çalıştığı, bir eliyle de sanığın direncini kırmaya yönelik sanığa tokat attığı sırada, sanığın silahını, maktule vermemek için maktule karşı koymak suretiyle aralarında boğuşma yaşandığı,

bu sırada silahın patlaması ile isabet alan maktulün öldüğü olayda, sanığın eylemini kasten gerçekleştirdiğine dair delil ve iddia bulunmadığı, sanığın ölüm sonucunu kabullenerek hareket ettiğine dair kesin bir delil de bulunmadığı, sanığın tehlikeli eylemi ile ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, sonucun meydana gelmeyeceğine inanarak hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği neticeye sebebiyet verdiği,

tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/1 ve 22/3. maddeleri gereği anılan Kanun'un 61... /4. maddelerinde yer alan ölçütlerinden failin taksire dayanan kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde üst sınıra yakın belirlenecek bir ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de; sanık hakkında olası kastla öldürme nedeniyle 20 yıldan 25 yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında temel cezaya hükmedilirken suçun işlenmesindeki özellikler ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek asgari hadden ceza tayin edilmesi gerekirken 23 yıl ceza tayin edilerek fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri suç vasfı ve ceza miktarı yönlerinden yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2022/2331 Esas, 2024/507 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanık hakkında Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nce bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesince kaldırılarak bu defa sanık hakkında olası kastla öldürme eyleminden mahkûmiyet kararı verildiği, yapılan temyiz üzerine Dairemiz çoğunluğunca eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturacağı gerekçesiyle bozma kararı verildiği anlaşılmakla beraber aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki.

Dairemiz çoğunluğunca sanığın elindeki silahın maktul tarafından alınmaya çalışılması sırasında itiş kakış esnasında silahın patlaması sebebiyle tetiğe kasten basılmadığından bahisle sanığın taksirle hareket ettiği yönünde karar verildiği görülmüş ise de, sabit olan kabule göre sanığın kasıtlı bir suç olan silahla havaya ateş etmek eylemini işlediği sırada maktulün sanığın havaya ateş etmesini engellemek maksadıyla silahı sanığın elinden almaya çalıştığı sırada silahın patladığı, halen kasıtlı bir suç işlemekte olan sanığın durdurulması sırasındaki eylemlere karşı koymak için hareket eden sanığın eylemlerinin yine kasıtlı eylemler olduğu,

eylemlerin tümünün kasıtlı olarak işlendiği kanaatinde olduğumuzdan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının onanması gerektiği düşüncesindeyiz.