Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6904 K.2025/9795

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanığın yüzüne tefhim edilen karara karşı, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, ihtarat içeren karara rağmen, gerekçeli temyiz dilekçesini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra sunduğu belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "düşme" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/816 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.03.2023 tarihli ve 2023/2532 Esas, 2024/1012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 21/2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğuna ve şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından olası kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yüzüne tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu.

"5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir gerekçeli kararının tebliğ edilmesine rağmen, gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi koşullu salıverilme yönünden yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.03.2023 tarihli ve 2023/2532 Esas, 2024/1012 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 108/4. maddesi gereğince koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,