Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6940 K.2025/2321

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkemenin 27.02.2013 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının, suça sürüklenen çocuk müdafinin vaki karara itirazı üzerine Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/334 D.İş sayılı kararı ile kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu suçtan mahallinde zaman aşımı süresi içerisinde karar verilebileceği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar ... ve ... haklarında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarihli ve 2012/281 Esas, 2013/263 Karar sayılı kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/5301 Esas, 2015/36569 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine verilen Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2016/316 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek neticeten 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, 2. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, 3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü yönünden.

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddeleri uyarınca uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-d, 66/2-son maddeleri gereği 10 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararı öncesi mahkumiyet kararı verilen 27.02.2013 tarihinin dava zamanaşımı yönünden son kesen işlem olduğu gözetildiğinde;

zamanaşımını son kesen işlem tarihi olan bu tarihten itibaren ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 12.01.2024 tarihine kadar 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu tespit edildiğinden, oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 2. Sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü yönünden.

Sanık ...'in yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında bozma kararı öncesi mahkumiyet kararı verilen 27.02.2013 tarihinin dava zamanaşımı yönünden son kesen işlem olduğu gözetildiğinde; zamanaşımını son kesen işlem tarihi olan bu tarihten itibaren ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 12.01.2024 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu tespit edildiğinden,

oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 3. Sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri yönünden. Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan incelemede.

Yerel Mahkemenin Yargıtay bozmasına uyma kararı verdiği 30.04.2019 tarihli 14. celsede suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını ikmal ettiği ve sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında duruşmanın açık olarak yapılması gerektiği gözetilmeksizin, duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 182/1. maddesine aykırı davranılması kesin hukuka aykırılık sebebi bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Iğdır

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2016/316 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2. Sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Iğdır

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2016/316 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

3. Sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri yönünden. Başkaca yönleri incelenmeyen Iğdır