Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6953 K.2025/642

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2011 tarihli ve 2010/159 Esas ve 2011/331 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a-e ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar 27.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Reyhanlı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/434 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile; sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Reyhanlı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/434 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2022/2396 Esas ve 2022/2999 Karar sayılı kararı ile; dosya kapsamındaki tüm evrakın denetime elverişli şekilde dosya içerisinde bulunmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Reyhanlı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2023/36 Esas, 2023/695 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeyle karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın atılı suçu 21.05.2009 tarihinde işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 27.06.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın 17.03.2015 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca zamanaşımının 27.06.2011 ilâ 17.03.2015 tarihleri arasında 3 yıl 8 ay 18 gün süreyle durduğu, denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 17.03.2015 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla; suç tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde, 28.12.2023 tarihli hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği, 11.02.2025 tarihinde dolacağı anlaşıldığından,

zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesi yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. 2. Sanığın eşe karşı silahla yaralama eyleminde birden fazla nitelikli hal ihlalinin söz konusu olduğu dikkate alındığında.

1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca ... cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde ... cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı