Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6956 K.2025/3369

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2022/1854 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2022/12310 Esas, 2023/7757 Karar sayılı ilâmı ile "temel cezanın belirlenmesinde yanılgılı uygulamayla fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Uşak

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/24 Esas, 2024/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 39 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç kastının bulunmadığına, taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dairemizin 11.12.2023 tarihli ve 2022/12310 Esas, 2023/7757 Karar sayılı sanık hakkında temel cezanın makul düzeyde belirlenmesi gerektiğine dair bozma ilamına uyulmasına rağmen, anılan bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde sanık hakkında makule yakın oranda temel ceza belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması ve sanık hakkında işlev kaybı oluşturacak biçimde kasten yaralama suçundan yapılan uygulamada 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesi uyarınca cezada iki kat artırım yapılarak sanığın 3 yıl 54 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra aynı Kanun'un 87/2-b-son maddesi uyarınca verilecek cezanın 8 yıldan az

olamayacağı hükmüne uygun biçimde cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten işlendiğinin saptandığı, taksirin koşullarının bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Uşak

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/24 Esas, 2024/94 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Uşak