Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7060 E. , 2025/4489 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/164 E., 2024/737 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7060 E. , 2025/4489 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/164 E., 2024/737 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yargıtay bozması üzerine Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/188 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2023/5596 Esas, 2024/143 Karar sayılı kararı ile özetle "sanıkların tek avukatla temsil edilmeleri nedeniyle menfaat çatışmasına neden olunduğu" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 2.Ilgın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/164 Esas, 2024/737 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 86/1, 86/3-e ,87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, ceza miktarına, sanıkların lehine olan hükümlerin uygulanmasının hatalı olduğuna, 2.Sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak iradeleri olmadığına, ceza miktarına, meşru savunma hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiği, suç vasfının doğru belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulandığı, sonuç ceza miktarı itibarıyla diğer lehe hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekili, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ilgın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2024 tarihli ve 2024/164 Esas, 2024/737 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.