Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7082 K.2026/1656

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, aynı Kanun'un 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2017/503 Esas, 2019/588 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1117 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 12.06.2023 tarihli ve 2022/15453 Esas, 2023/4093 Karar sayılı ilâmı ile sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2023/274 Esas, 2024/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının hatalı belirlendiğine, teşebbüs nedeniyle fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Yargıtay bozma ilamının içeriği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürme olduğu sabit olduğundan belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı,

ilk kim tarafından başlatıldığı belirlenemeyen kavga ortamında katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca uygulama yapılırken katılandaki yaralanma yerleri ve yaralanmaların niteliği ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul (orta) ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine, yasal olarak belirlenen aralık dışında olan ve uygulama yeri bulunmayan 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2023/274 Esas, 2024/210 Karar sayılı kararının, teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Adana