Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7146 K.2025/8982

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/173 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2630 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranış bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın, babasının cezaevinden tahliyesi vaadiyle ailesinden alınan paradan sorumlu tuttuğu katılanın evine gittiği, evden çıkarken hareketli bir kavga ortamı veya arbede bulunmadığı halde, doğrudan hedef gözeterek, katılanı öldürücü batın bölgesinden bıçakladığı, katılanın batına nafiz, ince bağırsak ve kolon yaralanması ile damar kesisi nedeniyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın çevrede bulunan katılanın yakınları tarafından yakalanmamak gayesi ile olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılan olayda;

sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaraların yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ve eylemin sonlanma şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamına göre; sanığın alınan savunmalarında; katılanı bir kez bıçakladığını, katılanın ise 2 bıçak darbesi aldığını beyan ettiği, dosya içerisinde yer alan ...

Şehir Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen raporda katılandaki yara sayısı ve yaraların niteliğinin net ve anlaşılır şekilde gösterilmediği anlaşıldığından; katılandaki bıçak yaralarının sayısı, her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında 5237 sayılı Kanun'un 86... . maddelerindeki ölçütlere göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı raporu alındıktan sonra sanık hakkında katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüsün derecesinin belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz raporla hüküm kurulması,

4. Kabule ve uygulamaya göre; katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirmesine neden olacak nitelikte olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken makul bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında azami ceza belirlenmek suretiyle fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2), (3) ve (4) nolu paragraflarında açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2630 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararının "suç niteliği, eksik inceleme, kabule göre temel ceza belirlenmesi" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi