Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7250 K.2025/1733

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/808 Esas, 2020/449 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/8786 Esas, 2022/8948 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken "neticeye etkili olacak" şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılmadan, doğrudan aynı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası yerine, yazılı şekilde "3 yıl 5 ay 20 gün" hapis cezası olarak fazla tayini nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 2. Viranşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/98 Esas, 2023/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, mağdur hakkında aldırılan adli tıp raporunun yetersiz olduğuna, haksız tahrikin derecesine, lehe yasa hükümlerinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hükümde uygulanan kanun ve maddesi "5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi" olarak gösterilmemiş ise de bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Bozma ilamına eylemli uyulduğu halde, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak aynı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken "neticeye etkili olacak" şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, hükmedilen ceza miktarı itibarıyla başkaca uygulanabilecek lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Viranşehir