Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7328 K.2025/9714

Kanunu’nun 286/2.a maddesine göre temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2021/114 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile; a) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3.e, 87/1.d, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında; katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2.e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2023/824 Esas, 2024/1474 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğinin sabit olmadığına, B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğinin sabit olmadığına, C. Sanıklar ..., ..., ... Temyiz Sebepleri ... yönünden vekâlet ücreti tayin edilmesi gerektiğine, ... ve ... yönünden suçun işlendiğinin sabit olmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... lehine, üzerine atılı suçtan beraat etmesi nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2.a maddelerindeki düzenleme karşısında, anılan hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2023/824 Esas, 2024/1474 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C.

Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2023/824 Esas, 2024/1474 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine; “sanık ... lehine 29.800 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'e ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır