Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7315 K.2025/9589

Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2023/125 Esas, 2024/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1035 Esas, 2024/2031 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun silahtan sayılan taş ile işlendiğine dair somut delil bulunmadığına, yetersiz adli raporlara dayanılarak hüküm kurulduğundan bahisle eksik incelemeye, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede. 1.İlk Derece Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yasal süresi içindeki istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdirî indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği, yasal ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince "Suçun işleniş biçimi, sanığın fiilini katılanın küçük yaştaki çocuğunun yanında gerçekleştirmiş olması, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" şeklindeki gerekçeye istinaden sanık lehine takdiri indirim sebebi uygulanmadığı anlaşılmış ise de; sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz tutum ve davranışının bulunmaması, sanığın fiilini katılanın küçük yaştaki çocuğunun yanında gerçekleştirmesi ve bu bağlamda suçun işleniş özelliklerinin takdiri indirim yönünden yasal ve yerinde bir gerekçe olmaması,

bu hususların 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabileceği, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkilerinin ise sanık lehine takdiri indirim nedenlerinin uygulanması halinde dikkate alınacak bir kriter olması karşısında, somut olayda sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeksizin, gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi