Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7312 K.2025/1478

Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin 27.09.2023 tarihli ve 2023/2760 Esas, 2023/5739 Karar sayılı kararıyla sanık müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla inceleme dışı tutulmuştur.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2024 tarihli tebliğnamesinde temyiz edenler arasında katılan ... da gösterilmişse de katılan ...'un hükmü temyiz ettiğine dair dosya içerisinde evrak bulunamadığından katılanın temyiz edenler arasında sehven gösterildiği anlaşılmış bu yönde inceleme yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan bozma üzerine kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli ve 2011/111 Esas, 2015/992 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/2760 Esas, 2023/5739 Karar sayılı ilâmı ile delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Görevsizlik kararı üzerine Batman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2024 tarihli ve 2024/101 Esas, 2024/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma hükümleri uygulanarak beraatine karar verilmesi ve kazanılmış hakkının korunması gerektiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, katılandaki yaralanmanın niteliği ve taraflar arasındaki husumet birlikte değerlendirildiğinde eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından,

hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan bozma öncesi kurulan hükümde netice itibariyle 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün bozulduğu, bozma üzerine Batman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2024 tarihli ve 2024/101 Esas, 2024/302 Karar sayılı kararıyla netice itibariyle 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmışsa da bozma öncesi kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği netice itibariyle cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Batman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2024 tarihli ve 2024/101 Esas, 2024/302 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere.