Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7311 E. , 2026/2613 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2310 E., 2024/877 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararları, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7311 E. , 2026/2613 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2310 E., 2024/877 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararları, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında katılan ...'i silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2021/387 Esas, 2023/291 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/23 10... /877 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın lehe hükümler uygulanmadan en ağır şekilde indirimsiz şekilde cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin dosya kapsamı ile saptandığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanığın av tüfeği ile ateş etmesi neticesinde, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, ağır (6.) derece kemik kırığına ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR 1.Sanık ... Hakkında Katılan ...'i Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... Hakkında Katılan ...'i Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 3.Sanık ... Hakkında Katılan ...'ı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz sebepleri eksik ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/23 10... /877 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi. Karşı Oy) K A R Ş I O Y Sanık ... ile katılan ...'ın amca çocukları, ... ve...ın ise sanık ...'nin yeğeni oldukları, Katılan ...'ın kümes olarak kullandığı aynı zamanda kaldığı gecekonduya olay akşamı sanık ... ile...ın gittikleri, sanık ...'nin yanında av tüfeğinin olduğu, orada bulunan koltuğun arkasına bıraktığı, katılan ... ile konuşmaya başladıkları,...ile...'nin birlikte içki içtikleri sırada ...in de gelerek onlara katıldığı,...ın ...e konuşmak istediğini söylemesi üzerine ikisinin gecekondunun yanına gittiği,...ın ...e hitaben "sen üvey kız kardeşin ile mi çıkıyorsun" diye sorduğu, ...in "yok öyle birşey" dediği, katılan ...'ın ise gecekonduya yaklaşarak bu konuşmaları dinlediği ve ...ile ...in yanına giderek ikisini de gecekondunun içine götürdüğü, katılan ...'ın, ...e hitaben "üvey kız kardeşin ile çıkıyormusun" şeklinde sorduğu, ...in böyle birşey olmadığını söylemesine rağmen ...e tokat vurarak yere düşürdüğü,...ın "yapma" diyerek araya girmesi üzerine...a da vurduğu, tekrar ...e dönüp vurmaya devam ettiği, bu sırada sanık ...'nin içeri girdiği yeğenlerine katılan ...'ın vurduğunu görünce ayırmaya çalıştığı, katılan ...'ın sanık ...'ye de vurması üzerine...'nin dışarı çıkıp gecekondunun penceresinden içeriyi izlemeye başladığı, Katılan ...'ın bu sırada koltuğun arkasından av tüfeğini çıkararak ...in kafasına doğrulttuğu ve bir yandan da...a eliyle vurduğu sırada sanık ...'nin kendine ait tüfeği alarak içeri girdiği katılan ...'ın bacak bölgesini hedef alarak av tüfeği ile bir kez ateş edip, sol femur orta kısımdan yaraladığı, katılanın yere düşmesi üzerine ... ve ...ile birlikte gecekondudan ayrıldığı, kaçarken sokak üzerinde birkaç el havaya ateş ettiği, katılan ...'ın telefonla annesini arayarak durumu haber vermesi üzerine ambulansın gelerek katılanı hastaneye götürdüğü olayda, sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır. 5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır. Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda; 1. Akraba olan katılan ve sanık arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, 2. Sanığın hedef alarak katılanın ayağına doğru bir el ateş etmesi, 3. Ateş mesafesinin ayağa nişan almasına imkan verecek yakınlıkta olması, 3. Olay yerinden ayrılan sanığın giderken havaya birkaç el daha ateş etmesinin tüfeğinde hala fişek olduğunu göstermesi nedeniyle sanığın mani hal bulunmamasına rağmen katılana ateş etmekten kendiliğinden vazgeçtiğini göstermesi, Hususları dikkate alındığında, bir kaç metre gibi çok yakın bir mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanların vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanların bacak bölgesini hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürme olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.